Miedziane niebo wczesnej jesieni

1 października 2015 § Dodaj komentarz

Chwilom, gdy jesień obejmuje niepodzielne władanie, towarzyszy zapach ognisk; dym i zapach uświetniają ingres.

Lubię stać z boku lub nieco z tyłu i patrzeć na ciebie, obserwować, jak wiatr rozwiewa twoje włosy. Lubię zanurzać twarz w twoich włosach; nigdy nie pachną ogniem.

Widzę miedziane niebo wczesnej, oschłej jesieni. Miłość usprawiedliwia regularne spojrzenia w wieczorny firmament: bezmiar spojrzeń i bezmiar nieba; utracona miłość rozgrzesza wycofanie.

Ja wiem – tłamsisz łzy; gdy żal przebije się przez gardło, wątła bariera powiek niechybnie ustąpi.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading Miedziane niebo wczesnej jesieni at Kasprowicz.

meta

%d blogerów lubi to: